Thëniet më të bukura dhe të pavdekshme te Budës.

buda

Në jetën e përditshme Buda ka qenë princ, i cili ka qenë 29 vjet i mbyllur në pallatin mbretëror. Sipas mitologjisë ka ekzistuar një profeci që këtyre do t’iu lindte një djalë i cili do të largohet. Në pallatin mbretëror qëndroi 29 vjet dhe pas kësaj moshe arrin të ikë. Pasi ikë e sheh një njeri të sëmur, një njeri të plakur dhe një të vdekur, për të cilat nuk ka ditur që ekzistojnë. I sheh këto dhe mendon se ka rrugëdalje për këtë. Dhe vendos që ta arrijë të vërtetën, e cila i mposhtë këto. 6 vjet ai predikon, pra prej moshës 29 deri në 35 vjet. Mësimi i Budës është ikja ose evitimi i Samsarës dhe arritja e Nirvanës (Nirvana është një gjendje ku nuk ka kohë, nuk ka vuajtje, dhimbje dhe ku arrihet qetësia absolute e shpirtit). Pra prej moshës 29- 35 vjet Buda mëson, prej 35-80 vjet Buda mëson të tjerët apo predikon. Buda më pas vdes, thuhet se e ka ditur momentin e vdekjes së vet.

1-Jemi ajo që mendojmë.

2-Fjalët kanë fuqinë e të shkatërruarit dhe të krijimit ; kur fjalët janë të sinqerta dhe të këndshme mund të ndryshojnë botën .

3-Duke mbrojtur veten ke mbrojtur tjerët ; duke mbrojtur tjerët ke mbrojtur veten .

4-Sa më pak të keni , aq më pak duhet të shqetësoheni .

5-Asgjë e gjallë s’duhet vrarë , as insekti apo kafsha më e vogël , sepse çdo jetë është e shenjtë .

6-Çdo gjë vjen nga asgjëja dhe nga ky burim i përbashkët rrjedh detyra e vëllazërisë dhe i mëshirës ndaj të gjitha krijesave

7-Dhuna është frutë i dëshirës .

8-Urrejtja nuk ndalet nga urrejtja , në asnjë kohë ; urrejtja pushon nga dashuria : ky është ligji i përjetshëm .

9-Kujdesi shpie në përjetshmëri , moskujdesi në vdekje ; të kujdesshmit nuk vdesin kurrë , të pakujdesshmit janë si të vdekur .

10-Nëse doni të arrini ndriçimin , nuk duhet të studioni mësime të panumërta .Thellohuni vetëm të njëra . Cila ? Te dhembshuria e madhe .

11-Asgjë nuk është konstante, përveç ndryshimit .

12-Më mirë të jesh endacak e të udhëtosh vetëm , sesa të mykesh në shoqërinë e budallenjve .

13-Vdekja do jetë shumë e bukur nëse di të komunikosh me të . Është një
shpërbërje , bie prapë në burimin e qenies për tu çlodhur e për tu rinovuar . Do të thotë , të zhdukesh në burimin e ekzistencës dhe të bashkohesh me Zotin – dhe mund të rilindësh prapë , deri sa të bëhesh i Zgjuar .

14-I virtytshmi nuk mund të plagoset dhe dhimbja që tjerët duan t’i shkaktojnë , bie mbi vetë ato .

15-Mos i beso asgjëje , s’ka rëndësi ku e ke dëgjuar ose kush e ka thënë , edhe sikur ta kem thënë unë , vetëm nëse është e pranueshme dhe e kuptueshme për arsyen tënde .

16-Lëviz nëpër botë duke festuar , kërcyer , kënduar , si një bletë ; shko nga lulja në lule , vetëm duke provuar të gjitha eksperiencat , piqesh .

17-Mos i besoni shkrimeve të vjetra , mos besoni asgjë vetëm se populli juaj i beson, ose sepse ju kanë detyruar t’i besoni që nga fëmijëria . Ndaj çdo gjëje veproni me arsye ; pasi ta keni analizuar , nëse mendoni se është mirë për të gjithë , atëherë besojeni , jetoje , dhe ndihmoni fqinjin tuaj ta përjetojë edhe ai vetë .

18-Njeriu duhet të shpëtojë veten me përpjekjet e veta , asnjë nuk mund të bëjë për të , atë që ai duhet të bëjë për vete .

19-Vdekja nuk duhet të kihet frikë nga të mençurit .

20-Me të njëjtën thjeshtësi që era çrrënjos një pemë të brishtë , tundimet tërheqin atë që është në kërkim të kënaqësive , që është i pangopur, dembel dhe i dobët . Por , si era që nuk mund të lëkundë një mal , asnjë tundim nuk lëkund të urtin , energjikun , të besueshmin që jeton thjeshtë .

21-Në këtë botë të gjithë do vdesim . Kujto , si mund të mbash armiqësi ?

22-Në këtë botë urrejtja nuk mund t’i japi fund urrejtjes . Vetëm dashuria është e aftë ta shuajë atë . Ky është Ligji i Përjetshëm .

23-Jemi ajo që mendojmë . Ajo që jemi është produkt i mendjes sonë . Çdo fjalë ose vepër që lind nga ndonjë mendim i turbullt , ndiqet nga vuajtje , ashtu si rrota e karrocës që ndjek këmbët e demit .

24-Mos mbivlerëso atë që ke marrë dhe mos lakmo tjetrin. Ai që lakmon tjetrin nuk do arrijë paqen e mendjes .

25-Për të arritur gjetjen e thelbit tonë të vërtetë , duhet që më parë të jetojmë të shtatë mëkatet .

26-Udhëtari , nëse nuk takon një shoqërues më të mirë ose të ngjashëm me veten ,vazhdon i bindur vetëm : nuk bënë  shoqëri me budallain .

27-Ashtu si një shkëmb masiv nuk tundet nga era , ashtu edhe të mençurit nuk lëkunden mes fajësimeve dhe lavdërimeve .

28-Mposht njëmijë herë , njëmijë burra në betejë ; vetëm ai që mund veten është luftëtari më i madh .

29-Çdo gjë vjen nga asgjëja dhe nga ky burim i përbashkët rrjedh detyra e vëllazërisë dhe i mëshirës ndaj të gjitha krijesave

30-Është e nevojshme që njeriu t’i afrohet gjithmonë e më shumë të mirës e të përpiqet të ruajë mendjen e tij nga ligësitë . Mendja e atij që bën vepra të mira me gjysmë zemre , në fakt , merr kënaqësi në të keqe .

31-Për të parë atë që pak njerëz kanë parë duhet të shkoni aty ku pak kanë qenë .

32-Përgojuesi është i ngjashëm me atë që hedh pluhur kundër dikujt tjetër kur era është në drejtim të tij ; kështu pluhuri s’bën gjë tjetër veçse i kthehet atij që e hodhi.

33-Është më e rëndësishme të parandalosh që një kafshë të vuajë , sesa të rrish ulur e të meditosh për të këqijat e Universit duke u lutur në shoqërinë e priftërinjve .

Të lutem mos hesht!

 

dhuna

Shumë shpesh është folur nga shoqata dhe organizata të ndryshme por dhe në media për dhunën në familje ,duke apeluar për të reduktuar këtë dukuri e cila prek familjen shqiptare . Dhuna në familje është shndërruar tashmë në një plagë të shoqërisë shqiptare e cila vazhdon të ekzistoj dhe nuk po njeh shërim. Dhe kur përdor fjalën plagë më besoni që nuk e ekzagjeroj. Dhuna në familje është një plagë në trupin e shoqërisë tonë e cila prek bërthamën e shoqërisë që është familja. Të thuash që dhuna në familje nuk është problematike dhe është një fenomen në zhdukje do të ishte jorealiste, pasi ky fenomen është i përhapur në krahina të largëta por dhe në qytete të mëdha pa përjashtuar kryeqytetin.

Në familje të ndryshme shqiptare sot përdoret dhune fizike , psikologjike , verbale, etj . Kryesisht janë meshkuj ata që ushtrojnë dhunë mbi anëtarët e tjerë të familjes. Dhuna në familje është dukuri që ka si shkak shumë faktor. Një familjar ushtron dhunë ndaj pjestarëvë të tjerë të familjes për arsye të : vështirësive ekonomike , mentalitetit të prapambetur , mungesës së arsimit ,çrregullimeve psikologjike etj; pra , me pak fjalë lidhet me faktorët ekonomik, shoqëror , kulturor dhe psikologjik. Por unë nuk dua të ndalem tek faktorët që shkaktojnë dhunën në familje.

Ajo që mua më shqetëson realisht lidhet me faktin se janë shumë të pakta gratë që e ngrenë zërin për të mbrojtur veten , fëmijët e tyre dhe të drejtën e tyre për të  mos u dhunuar. Shumë gra i justifikojnë sjelljet e bashkëshortëve të tyre dhe as nuk provojnë që të ngrenë zërin ndaj dhunës që burrat kryejnë kundrejt  tyre. Më indinjon pa masë heshtja e këtyre grave të nënshtruara ndaj burrave të tyre prepotent dhe agresiv , të cilët nuk e njohin dhe nuk dinë ta përdorin forcën e fjalës. Disa të tjerë mund të më kundërshtojnë duke thënë se ato e kanë të pamundur të ngrenë zërin sepse jetojnë në zona të thella dhe përveç mentalitetit dhe frikës ato kanë dhe varësi ndaj bashkëshortëve të tyre. Po , jam dakord në këtë pikë që disa gra ndodhen në rrethana të vështira  dhe nuk mund të mbrojnë vetveten dhe fëmijët e tyre. Por diçka duhet bërë patjetër sepse ndryshimet e mëdha  vijnë  nga ndryshimet e vogla. Nëse rrimë indiferent , kemi frikë dhe nuk kërkojmë të drejtat tona kush do ta bëj për ne ? Nëse ne heshtim aty ku duhet të ngremë zërin ,  nëse nuk themi ndal , jo më , kush mund të na  ndihmoj ? Askush më mirë se një  grua  e dhunuar nuk e di se ç’është dhuna dhe çfarë pasojash sjell ajo te fëmijët dhe tek ajo vetë .

Jeta është një dhe e vetme . Çdo njeri është i lirë të jetoj jetën e tij ashtu siç dëshiron dhe të jetë i lirë në zgjedhjet që bën.  Asnjë qenie njerëzore nuk ka të drejtë të dhunoj një qenie tjetër për çfarëdo lloj arsye dhe ta kufizoj atë në zgjedhjet që  bën. Prandaj zëri i këtyre grave duhet të jetë më i fuqishëm se kurrë. Pasi atyre i është shkelur e drejta e tyre thelbësore dhe janë shndërruar në skllave të burrave të tyre. Ato kanë mohuar vetveten duke flakur jetën e tyre dhe duke qëndruar pasive ndaj padrejtësisë që i bëhet.  Për të qenë më të saktë kjo nuk është thjeshtë një padrejtësi që këtyre grave u bëhet por një shtypje dhe presion që ushtrohet ndaj personalitetit të tyre duke i nënshtruar dhe duke i mohuar si individ.

Një grua është një qenie e brishtë dhe shumë sociale e cila meriton respekt dhe përkujdesje . Është e pa tolerueshme dhe e pa  imagjinueshme që akoma në vitin 2017 , shekullin  XXI në Shqipëri disa  meshkuj ushtrojnë dhunë në çdo lloj forme mbi familjarët e tyre . Dhuna e ushtruar në mënyrë jo humane që kalon deri në plagosje dhe shpërfytyrim të personit është kaq e ulët dhe jo njerëzore . Si mundet një person te jetë kaq monstruoz sa të dhunoj në këtë lloj forme pjesëtarët e familjes së tij . Prandaj nëse një grua hesht dhe nuk bën as përpjekjen më të vogël për të ndaluar bashkëshortin e saj atëherë ajo përveç se mohon jetën dhe lumturinë e saj , ajo dënon dhe pjesëtarët e tjerë  të familjes të jetojnë me dhunën në vatrën e tyre familjare . Këtyre fëmijëve i mohohet të kenë një  fëmijëri të qetë dhe të lumtur pasi dhuna ndikon  në karakterin dhe sjelljen e tyre kur ata të jenë adult.

Nëse një zë që duhet të bërtas për të mbrojtur veten hesht dhe ky zë ndiqet nga mijëra zëra të tjerë që vendosin të heshtin, problemi merr përmasa më madhore . Shoqëria bëhet pasive , e neglizhon këtë problem duke e mirëpranuar në gjirin e saj, duke e konsideruar dhunën si diçka normale. Por si mund të pranohet dhuna si diçka normale, kur është një sjellje kaq agresive dhe brutale. Mjafton që zëri i këtyre grave të filloj të dëgjohet vetëm pak, për tu bërë më pas i fuqishëm e të ndiqet nga shumë të tjera. Për t’i thënë mjaft , stop dhunës në familje .

Prandaj të lutem mos hesht . Rebelohu … Të lutem mos hesht .

Nga: ARJOLA  Ajdinaj