Thëniet më të bukura dhe të pavdekshme te Budës.

buda

Në jetën e përditshme Buda ka qenë princ, i cili ka qenë 29 vjet i mbyllur në pallatin mbretëror. Sipas mitologjisë ka ekzistuar një profeci që këtyre do t’iu lindte një djalë i cili do të largohet. Në pallatin mbretëror qëndroi 29 vjet dhe pas kësaj moshe arrin të ikë. Pasi ikë e sheh një njeri të sëmur, një njeri të plakur dhe një të vdekur, për të cilat nuk ka ditur që ekzistojnë. I sheh këto dhe mendon se ka rrugëdalje për këtë. Dhe vendos që ta arrijë të vërtetën, e cila i mposhtë këto. 6 vjet ai predikon, pra prej moshës 29 deri në 35 vjet. Mësimi i Budës është ikja ose evitimi i Samsarës dhe arritja e Nirvanës (Nirvana është një gjendje ku nuk ka kohë, nuk ka vuajtje, dhimbje dhe ku arrihet qetësia absolute e shpirtit). Pra prej moshës 29- 35 vjet Buda mëson, prej 35-80 vjet Buda mëson të tjerët apo predikon. Buda më pas vdes, thuhet se e ka ditur momentin e vdekjes së vet.

1-Jemi ajo që mendojmë.

2-Fjalët kanë fuqinë e të shkatërruarit dhe të krijimit ; kur fjalët janë të sinqerta dhe të këndshme mund të ndryshojnë botën .

3-Duke mbrojtur veten ke mbrojtur tjerët ; duke mbrojtur tjerët ke mbrojtur veten .

4-Sa më pak të keni , aq më pak duhet të shqetësoheni .

5-Asgjë e gjallë s’duhet vrarë , as insekti apo kafsha më e vogël , sepse çdo jetë është e shenjtë .

6-Çdo gjë vjen nga asgjëja dhe nga ky burim i përbashkët rrjedh detyra e vëllazërisë dhe i mëshirës ndaj të gjitha krijesave

7-Dhuna është frutë i dëshirës .

8-Urrejtja nuk ndalet nga urrejtja , në asnjë kohë ; urrejtja pushon nga dashuria : ky është ligji i përjetshëm .

9-Kujdesi shpie në përjetshmëri , moskujdesi në vdekje ; të kujdesshmit nuk vdesin kurrë , të pakujdesshmit janë si të vdekur .

10-Nëse doni të arrini ndriçimin , nuk duhet të studioni mësime të panumërta .Thellohuni vetëm të njëra . Cila ? Te dhembshuria e madhe .

11-Asgjë nuk është konstante, përveç ndryshimit .

12-Më mirë të jesh endacak e të udhëtosh vetëm , sesa të mykesh në shoqërinë e budallenjve .

13-Vdekja do jetë shumë e bukur nëse di të komunikosh me të . Është një
shpërbërje , bie prapë në burimin e qenies për tu çlodhur e për tu rinovuar . Do të thotë , të zhdukesh në burimin e ekzistencës dhe të bashkohesh me Zotin – dhe mund të rilindësh prapë , deri sa të bëhesh i Zgjuar .

14-I virtytshmi nuk mund të plagoset dhe dhimbja që tjerët duan t’i shkaktojnë , bie mbi vetë ato .

15-Mos i beso asgjëje , s’ka rëndësi ku e ke dëgjuar ose kush e ka thënë , edhe sikur ta kem thënë unë , vetëm nëse është e pranueshme dhe e kuptueshme për arsyen tënde .

16-Lëviz nëpër botë duke festuar , kërcyer , kënduar , si një bletë ; shko nga lulja në lule , vetëm duke provuar të gjitha eksperiencat , piqesh .

17-Mos i besoni shkrimeve të vjetra , mos besoni asgjë vetëm se populli juaj i beson, ose sepse ju kanë detyruar t’i besoni që nga fëmijëria . Ndaj çdo gjëje veproni me arsye ; pasi ta keni analizuar , nëse mendoni se është mirë për të gjithë , atëherë besojeni , jetoje , dhe ndihmoni fqinjin tuaj ta përjetojë edhe ai vetë .

18-Njeriu duhet të shpëtojë veten me përpjekjet e veta , asnjë nuk mund të bëjë për të , atë që ai duhet të bëjë për vete .

19-Vdekja nuk duhet të kihet frikë nga të mençurit .

20-Me të njëjtën thjeshtësi që era çrrënjos një pemë të brishtë , tundimet tërheqin atë që është në kërkim të kënaqësive , që është i pangopur, dembel dhe i dobët . Por , si era që nuk mund të lëkundë një mal , asnjë tundim nuk lëkund të urtin , energjikun , të besueshmin që jeton thjeshtë .

21-Në këtë botë të gjithë do vdesim . Kujto , si mund të mbash armiqësi ?

22-Në këtë botë urrejtja nuk mund t’i japi fund urrejtjes . Vetëm dashuria është e aftë ta shuajë atë . Ky është Ligji i Përjetshëm .

23-Jemi ajo që mendojmë . Ajo që jemi është produkt i mendjes sonë . Çdo fjalë ose vepër që lind nga ndonjë mendim i turbullt , ndiqet nga vuajtje , ashtu si rrota e karrocës që ndjek këmbët e demit .

24-Mos mbivlerëso atë që ke marrë dhe mos lakmo tjetrin. Ai që lakmon tjetrin nuk do arrijë paqen e mendjes .

25-Për të arritur gjetjen e thelbit tonë të vërtetë , duhet që më parë të jetojmë të shtatë mëkatet .

26-Udhëtari , nëse nuk takon një shoqërues më të mirë ose të ngjashëm me veten ,vazhdon i bindur vetëm : nuk bënë  shoqëri me budallain .

27-Ashtu si një shkëmb masiv nuk tundet nga era , ashtu edhe të mençurit nuk lëkunden mes fajësimeve dhe lavdërimeve .

28-Mposht njëmijë herë , njëmijë burra në betejë ; vetëm ai që mund veten është luftëtari më i madh .

29-Çdo gjë vjen nga asgjëja dhe nga ky burim i përbashkët rrjedh detyra e vëllazërisë dhe i mëshirës ndaj të gjitha krijesave

30-Është e nevojshme që njeriu t’i afrohet gjithmonë e më shumë të mirës e të përpiqet të ruajë mendjen e tij nga ligësitë . Mendja e atij që bën vepra të mira me gjysmë zemre , në fakt , merr kënaqësi në të keqe .

31-Për të parë atë që pak njerëz kanë parë duhet të shkoni aty ku pak kanë qenë .

32-Përgojuesi është i ngjashëm me atë që hedh pluhur kundër dikujt tjetër kur era është në drejtim të tij ; kështu pluhuri s’bën gjë tjetër veçse i kthehet atij që e hodhi.

33-Është më e rëndësishme të parandalosh që një kafshë të vuajë , sesa të rrish ulur e të meditosh për të këqijat e Universit duke u lutur në shoqërinë e priftërinjve .

Të lutem mos hesht!

 

dhuna

Shumë shpesh është folur nga shoqata dhe organizata të ndryshme por dhe në media për dhunën në familje ,duke apeluar për të reduktuar këtë dukuri e cila prek familjen shqiptare . Dhuna në familje është shndërruar tashmë në një plagë të shoqërisë shqiptare e cila vazhdon të ekzistoj dhe nuk po njeh shërim. Dhe kur përdor fjalën plagë më besoni që nuk e ekzagjeroj. Dhuna në familje është një plagë në trupin e shoqërisë tonë e cila prek bërthamën e shoqërisë që është familja. Të thuash që dhuna në familje nuk është problematike dhe është një fenomen në zhdukje do të ishte jorealiste, pasi ky fenomen është i përhapur në krahina të largëta por dhe në qytete të mëdha pa përjashtuar kryeqytetin.

Në familje të ndryshme shqiptare sot përdoret dhune fizike , psikologjike , verbale, etj . Kryesisht janë meshkuj ata që ushtrojnë dhunë mbi anëtarët e tjerë të familjes. Dhuna në familje është dukuri që ka si shkak shumë faktor. Një familjar ushtron dhunë ndaj pjestarëvë të tjerë të familjes për arsye të : vështirësive ekonomike , mentalitetit të prapambetur , mungesës së arsimit ,çrregullimeve psikologjike etj; pra , me pak fjalë lidhet me faktorët ekonomik, shoqëror , kulturor dhe psikologjik. Por unë nuk dua të ndalem tek faktorët që shkaktojnë dhunën në familje.

Ajo që mua më shqetëson realisht lidhet me faktin se janë shumë të pakta gratë që e ngrenë zërin për të mbrojtur veten , fëmijët e tyre dhe të drejtën e tyre për të  mos u dhunuar. Shumë gra i justifikojnë sjelljet e bashkëshortëve të tyre dhe as nuk provojnë që të ngrenë zërin ndaj dhunës që burrat kryejnë kundrejt  tyre. Më indinjon pa masë heshtja e këtyre grave të nënshtruara ndaj burrave të tyre prepotent dhe agresiv , të cilët nuk e njohin dhe nuk dinë ta përdorin forcën e fjalës. Disa të tjerë mund të më kundërshtojnë duke thënë se ato e kanë të pamundur të ngrenë zërin sepse jetojnë në zona të thella dhe përveç mentalitetit dhe frikës ato kanë dhe varësi ndaj bashkëshortëve të tyre. Po , jam dakord në këtë pikë që disa gra ndodhen në rrethana të vështira  dhe nuk mund të mbrojnë vetveten dhe fëmijët e tyre. Por diçka duhet bërë patjetër sepse ndryshimet e mëdha  vijnë  nga ndryshimet e vogla. Nëse rrimë indiferent , kemi frikë dhe nuk kërkojmë të drejtat tona kush do ta bëj për ne ? Nëse ne heshtim aty ku duhet të ngremë zërin ,  nëse nuk themi ndal , jo më , kush mund të na  ndihmoj ? Askush më mirë se një  grua  e dhunuar nuk e di se ç’është dhuna dhe çfarë pasojash sjell ajo te fëmijët dhe tek ajo vetë .

Jeta është një dhe e vetme . Çdo njeri është i lirë të jetoj jetën e tij ashtu siç dëshiron dhe të jetë i lirë në zgjedhjet që bën.  Asnjë qenie njerëzore nuk ka të drejtë të dhunoj një qenie tjetër për çfarëdo lloj arsye dhe ta kufizoj atë në zgjedhjet që  bën. Prandaj zëri i këtyre grave duhet të jetë më i fuqishëm se kurrë. Pasi atyre i është shkelur e drejta e tyre thelbësore dhe janë shndërruar në skllave të burrave të tyre. Ato kanë mohuar vetveten duke flakur jetën e tyre dhe duke qëndruar pasive ndaj padrejtësisë që i bëhet.  Për të qenë më të saktë kjo nuk është thjeshtë një padrejtësi që këtyre grave u bëhet por një shtypje dhe presion që ushtrohet ndaj personalitetit të tyre duke i nënshtruar dhe duke i mohuar si individ.

Një grua është një qenie e brishtë dhe shumë sociale e cila meriton respekt dhe përkujdesje . Është e pa tolerueshme dhe e pa  imagjinueshme që akoma në vitin 2017 , shekullin  XXI në Shqipëri disa  meshkuj ushtrojnë dhunë në çdo lloj forme mbi familjarët e tyre . Dhuna e ushtruar në mënyrë jo humane që kalon deri në plagosje dhe shpërfytyrim të personit është kaq e ulët dhe jo njerëzore . Si mundet një person te jetë kaq monstruoz sa të dhunoj në këtë lloj forme pjesëtarët e familjes së tij . Prandaj nëse një grua hesht dhe nuk bën as përpjekjen më të vogël për të ndaluar bashkëshortin e saj atëherë ajo përveç se mohon jetën dhe lumturinë e saj , ajo dënon dhe pjesëtarët e tjerë  të familjes të jetojnë me dhunën në vatrën e tyre familjare . Këtyre fëmijëve i mohohet të kenë një  fëmijëri të qetë dhe të lumtur pasi dhuna ndikon  në karakterin dhe sjelljen e tyre kur ata të jenë adult.

Nëse një zë që duhet të bërtas për të mbrojtur veten hesht dhe ky zë ndiqet nga mijëra zëra të tjerë që vendosin të heshtin, problemi merr përmasa më madhore . Shoqëria bëhet pasive , e neglizhon këtë problem duke e mirëpranuar në gjirin e saj, duke e konsideruar dhunën si diçka normale. Por si mund të pranohet dhuna si diçka normale, kur është një sjellje kaq agresive dhe brutale. Mjafton që zëri i këtyre grave të filloj të dëgjohet vetëm pak, për tu bërë më pas i fuqishëm e të ndiqet nga shumë të tjera. Për t’i thënë mjaft , stop dhunës në familje .

Prandaj të lutem mos hesht . Rebelohu … Të lutem mos hesht .

ARJOLA . A

Shprehje fantastike nga legjenda e modes Coco Chanel

moda

#Moda nuk është diçka që ekziston vetëm në veshjet. Moda është në qiell, në rrugë, Moda ka të bëjë me idetë, mënyrën se si jetojmë, çfarë po ndodh.

#Një vajzë duhet të jenë dy gjëra: me klasë  dhe e mrekullueshme .

#Për të qenë e pazëvendësueshme duhet gjithmonë të jeni  ndryshe.

#Moda është arkitekturë: ajo është një çështje me përmasa.

#Luksi  duhet të jetë rehati, përndryshe nuk është luks.

#Moda bëhet për t’u bërë jo i modës.

#E kam  shpikur jetën time, duke marrë të mirëqenë se çdo gjë që unë nuk e pëlqeja do të kishte të kundërtën, të cilat unë do ta doja.

#Disa njerëz mendojnë se luksi është e kundërta e varfërisë. Nuk eshte. Ajo është e kundërta e vulgaritetit.

#Ka njerëz të cilët kanë para dhe njerëz të cilët janë të pasur.

#Gratë kanë qenë gjithmonë ato me të fortat në botë. Burrat janë gjithmonë duke kërkuar nga gratë  një jastëk të vogël për të vënë kokat e tyre .Ata janë gjithmonë të malluar për nënën që i mbante ata si foshnje.

Lindja e dashurisë

love-you
Lindja e dashurisë

Si lindi dashuria?  Kishte hyrë vjeshta.
Derisa bota ishte në stinën e pjekjes,
nuk të prisja më. Ti erdhe gjithë gaz,
duke rrëshqitur mbi butësinë e kohës,
e praruar si ajri. Dhe unë të shikoja. Sa e bukur m’u duke,
buzagaz e tërë gjallëri,
kundruall hënës kërthinjë, lindur para kohe në mbrëmje,
pa dritë, e hirshme në ajrin e praruar, si ti
që erdhe përmes kaltërsisë, pa një puthje,
por me ata dhëmbë borë të bardhë, dashuri e papërmbajtshme!

Unë të shikoja. Nën velat e tij të gjata,
atje tej kruspullosej hidhërimi
si një muzg i dendur që mbledh valët e tij.
Një shi i imët – ç’qiell i kaltër!- ta vesonte
ballin e ri. I dashuruar, i dashuruar ishte
fati i dritës! Kaq e praruar më dukeshe,
sa diejt mezi do të kishin guxim të ngulmonin
të ndizeshin për ty, mbi ty, të të falnin prore
pasionin e tyre të ndritshëm, vallen e shtruar të diejve
që silleshin rreth teje, o yll i ëmbël, që silleshin
rreth një trupi pothuaj të tejdukshëm, fatlum,
që thith dritat e lagëta e të mbrame të mbrëmjes,
dhe ende i mëngjestë, agsholet e tij përhap.

Ishe ti, dashuri, fat, dashuri e mbrame dhe e ndritshme,
ndoshta lindja e parafundit në rrugën e vdekjes.
Por jo. Ti më dole përpara.Vallë, ishe zog, trup,
apo vetëm shpirt? Ah mishi yt i nartë
që e puthja si dy flatra të ngrohta,
si ajrin që ngre peshë një kraharor, kur merr frymë.
Befas dallova fjalët e tua, parfumin tënd
dhe në shpirtin e thellë që sheh larg,
ti u ndale. I përshkuar nga ti deri në palcën e dritës,
ndjeva një pikëllim,: Dashuria
është e pikëlluar.

Në shpirtin tim po agonte. Ndritja
prej teje, tek unë ishte shpirti yt.
Në trup, në gojë, ndjeva shijen e agsholit.
Sytë e mi shprehën të vërtetën e tyre të praruar.
Ndjeva zogjtë,
tek më çurlikonin në ballë, duke ma mbushur zemrën
me një zhurmë shungulluese. Aty brenda vështrova
degët, luginat me diell, flatrat e ndërkëmbyeshme,
dhe një fluturim pendësh shumëngjyrëshe, çastesh vezulluese
më dehu, ndërsa tërë qenia ime e shkundulluar, e dalldisur,
e përflakur ngjitej në zenitin e saj
dhe gjaku im buçitës shpërthente në të qeshura
dashurie, drite, plotërie, shkume.

Nga:Vicente Aleixandre 

Cfarë është dashuria ?

 

love

 

Cfarë është dashuria ?

Do ta thoja po ta dija.

Ndoshta është energji.

Ndoshta është mrekulli.

 

Pse e kërkon kaq shumë njerzia ?

Pse  beson tek përjetësia?

Dashuria është një ndjenjë e pastër hyjnore .

Dashuria është dicka jo tokësore .

 

Dashuria sjell gëzimin .

Dashuria shëron lëndimin .

Dashuria kuron plagët .

Dashuria është e flakët .

 

Dashuria nuk shpjegohet .

Dashuria vec jetohet

Dashuria të heq gjumin

Dashuria të  stopon trurin.

 

Dashuria është forcë e natyrës .

Dashuria i jep dritë fytytës

Dashuria është  surreal .

Dashuria është lozonjare .

 

Kur dashuron njeriu lulëzon.

Kur  dashuron njeriu fantazon.

Kur dashuron njeriu s’llogjikon

Kur dashuron ai  cdo dhimbje harron .

 

Dashuria shëron cdo plagë .

Dashuria nuk të plakë.

Dahuria të jep jetë .

Dashuria është ndjenjë e vërtetë .

 

Dashuria e vërtetë ekziston .

Atë njeriu gjithë jetën e kërkon.

Ajo është ndjenjë e përjetëshme.

Dashuria  e vërtetë është e pavdekshme

 

Dashuria është forca më e madhe në tokë .

Dashuria është gjëja më e mistershme në botë .

Dashuria bashkon dy trupa në një shpirt.

Ajo sjell brenda  zemrës tonë dritë .

Arjola.A

Shqipëria, vendi i ëndërrave të vrara

dream

Eh,  Shqipëri!

Si cdo i ri dua edhe unë të jap kontributin për vendin tim.

Vendin ku ka punë por nuk ka profesionistë!

Më vjen të qesh, të qesh me të madhe. C’është kjo idiotësi?! Turp!

Ku thuhet që në punë futesh me meritokraci. (Qesh), përsëri do qesh!

Meritokraci por sa për sy e faqe!

Bëhen konkurse për autoreklam mediatike.

Talleni me rininë. Turp! Turp t’ju vij!

Meritokracia është kë njeh, kë ke mik, kush të ka adresuar, kujt do i japësh kafen!

Turp!

Rinia rri gjithë ditën në kafe?! Po përse vallë? A keni pyetur ndonjëherë?

Epo këtu ka punë por nuk ka profesionistë.

Këtu ka aq punë saqë gjithë shqiptarët duan të ikin sa më parë.

Emigrimi një plagë e hapur që vazhdon e po shtohet.

Ah Shqipëria ime!

Gjen një punë por mund të heqin si pa të keq, sepse djali i X, goca e Y, dashnorja e Z shfaqen papritur.

Këtu ku nxjerrin në rrugë të madhe një kryefamiljar pa u interesuar asgjë.

Këtu ku kamarieri i drejtohet banakierit:

–  Z. avokat bëj një kafe dhe një ujë pa gaz.

–  Patjetër Z. inxhinier.

Eh Shqipëri!

Ka punë por nuk ka profesionistë!

Askush se can kokën për ty. Mjafton që hienat të mbushin xhepat e tyre.

Këtu ku mund të jesh në një punë por ndërrohen partitë dhe ti “ecën” si top futbolli.

Ecën, ecën, provon diku tjetër por…

Dhe përsëri vazhdon provon se nuk mund të dorëzohesh në rini.

Ngrihesh përsëri dhe përsëri, por prapë të godasin mbas shpine…

Mjaft!

Boll më!

U lodha!

Ëndërrat u zhdukën. Ku shkuan?

Janë vrarë!

Ah moj Shqipëri e mjera Shqipëri!

B.A

Dy buzë…

buze

Dy buzë të kuqe,
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën,
gëzimin ma fikën,
si fantazma hikën
ndër do bota të larta…
Dy buzë si tëpërgjakta,
dy dëshira të flakta,
që afshin ma thithën
në buzë kur mu njitën
andjet m’i trazuen,
zemrën ma tërbuen,
trurin ma helmuen
e në fund u mërguen…
Dy buzë të kuqe,
bukuri fatale,
të një gruaje stërzane
një pjsë zemre më nxorne,
një pranverë të tanë më morne
dhe gëzimin ma vodhne…
Ato dy buzë të kuqe
dhe dy lote të mija
qenë shenja të dhimbjes,
kur më vrau bukuria,
kur më zu dashunia
e më dogji rinia.

Nga : Migjeni

Poezi e mrekullueshme nga Dritëro Agolli

 

poezi

Pulebardha

Pulbardhen ne reren e lagur e gjetem,
E kishte thyer kemben nen gjurin e brishte.
E kishin lene shoqet ne bregun e detit vetem.
E kishin lene e askush nuk e priste.

Pulbardhen ne dhomen tone e shpume
E u mesua me ne si njeriu i shtepise.
Vec nga dritarja shikonte detin me shkume
Dhe valen qe ngrihej mes shiut dhe stuhise

Jetoi pulbardha shume ne dhome
Po humnbi papritur nje dite,
Nje dite kur deti hidhej mbi reren e njome
Nje dite kur vinin stuhite..

Dhe shkuam ne det ta kerkonim,
Kur vala me valen si deshet kokat kishin perpjekur
Dhe era dhe rete renkonin
Dhe e gjetem pulbardhen te vdekur…

E pame!
Kishte hapur krahet e bardhe ne reren e njome
E pame!
Ndofta nuk donte te vdiste ne dhome…

Dritëro Agolli

Poezi fantastike dashurie nga Ismail Kadare

 

vjesht

Në parkun që mbuluan fletët

Në parkun q’ë mbuluan fletët
Të dy ne ecim qetësisht,
Pas shijes saj ka shtruar vjeshta
Qilim të verdhë natyrisht.

 
Dhe ndoshta si një ëndërr e zbehtë
Ju fanit një muzg i vonë
Ky park q’ë kan’ mbuluar fletët
Ku pas kaq shekujsh ti po shkon.

 
Nga vagabondët me cigare
Ti mos u tremb e dashur kot
Imazhin tënd as dinosaurët
Shekuj më parë s’e shtypën dot.

 
Që ti të vije kaq e bukur
Me këta flokë, me këtë hap
Toka të egrën klimë e zbuti
Dhe akullnajat ktheu mbrapsht.

 
Dhe s’kish se si të ndodhte ndryshe
Të ndodhte ndryshe s’kish se si.
U desh të zhdukeshin përbindshat
Që te kjo botë të vije ti…

Një nga fjalimet më frymëzuese të shek. XX “Unë kam një ëndërr”

i-have-a-dream

Le të mos zhgryhemi në luginën e dëshpërimit ju them juve sot miqtë e mi.

Dhe megjithëse sot ne përballemi me vështirësitë e së sotmes e së nesërmes unë ende kam një ëndërr. Është një ëndërr e rrënjosur thellë në ëndrrën amerikane.

Unë kam një ëndërr se një ditë ky komb do të ngrihet dhe do të jetojë sipas kuptimit të vërtete të kredos se tij: “Ne i mbajme këto të vërteta të jenë vetëprovuese se të gjithë njerëzit janë krijuar të barabartë.”

Unë kam një ëndërr se një ditë në kodrat e kuqe të Xhorxhias, bijtë e ish-skllevërve dhe bijtë e ish-skllavopronarëve do të jenë në gjendje të ulen së bashku në tryezën e vllazërisë.

Unë kam një ëndërr se një ditë, edhe shteti i Misisipit, një shtet i përvëluar nga nxehtësia e padrejtësisë, i përvëluar nga nxehtësia e shtypjes, do të transformohet në një oaz të lirisë dhe drejtësisë.

Unë kam një ëndërr se 4 fëmijët e mi do të jetojnë një ditë ne një komb, ku nuk do të gjykohen nga ngjyra e lëkurës, por nga përmbajtja e karakterit.

Unë kam një ëndërr se një ditë atje poshtë në Alabama, me racistët e saj të poshtër, me guvernatorin që i rrjedhin nga goja fjalet e “ndërpozicionit” e “nulifikimit” – një ditë tamam atje në Alabama, djemtë dhe vajzat e vogla zezake do të mund të kapen për dore me djemtë dhe vajzat e bardha si vëllezër e motra.

Unë kam një ëndërr sot.

Unë kam një ëndërr se një ditë çdo luginë do të ngrihet, çdo mal e kodër do të ulet, të thepisurat do të sheshohen e të shtremberat do të drejtohen: “Lavdia e perëndisë do të zbulohet, e njerëzia do ta shohë atë së bashku.”

Kjo është shpresa jonë e me këtë besim unë kthehem në jug.

Me këtë besim do të jemi në gjendje të shkëpusim nga mali i dëshpërimit një gur shprese. Me këtë besim, ne do të jemi në gjendje të transformojmë notat e çakorduara të kombit tonë në një simfoni të bukur të vllazërisë. Me këtë besim ne do të jemi në gjendje të punojmë së bashku, lutemi së bashku, luftojmë së bashku, shkojmë në burg së bashku, të ngrihemi për lirinë së bashku duke ditur se një ditë ne do të jemi të lirë.

Kjo do të jetë dita, kjo do të jetë dita kur të gjithë fëmijët e perëndisë do të jenë në gjendjë të këndojnë me kuptim të ri:

Vendi im, tokë e ëmbël e lirisë ty të këndoj

Toka ku të parët e mi vdiqën, tokë e krenarisë së shtegtimeve.

Nga çdo shpat mali liria le të kumbojë!

Dhe nëse Amerika do të bëhet një komb i madh kjo duhet të bëhet realitet.

Le të kumbojë liria nga kodrat e jashtëzakonshme të Nju-Hempshirit.

Le të kumbojë liria nga malet e hijerënda të Nju-Jorkut.

Le të kumbojë liria nga majat me borë të Kolorados.

Le të kumbojë liria nga rrëpirat lakore të Kalifornisë.

Por jo vetëm kaq:

Le të kumbojë liria nga mali i gurtë i Xhorxhias.

Le të kumbojë liria nga malet e Tenesisë.

Le të kumbojë liria nga çdo kodër e kodrinë në Misisipi.

Nga çdo shpat mali, le të kumbojë liria.

Dhe kur kjo të ndodhë, kur ne e lejojmë lirinë të kumbojë nga çdo fshat e çdo lagje, nga çdo shtet e qytet, ne do të jemi në gjendje të shpejtojmë ditën kur të gjithë fëmijët e perëndisë, të bardhë, të zinj, hebrej e johebrej, protestantë e katolikë, do të mund të kapen përdore e të këndojnë fjalët e vjetra shpirtërore zezake:

Të lirë më në fund! Të lirë më në fund!

Falë perëndisë së gjithëfuqishme, më në fund ne jemi të lirë.

 

Martin Luther King

 

Gjithcka që ju duhet është ketu…